…นับถอยหลัง…

Standard

 นับถอยหลัง| 29°C





**…นับถอยหลัง…**

ในฐานะคนทำงานฟรีแลนซ์ที่ไร้ห้องทำงาน ปราศจากห้องประชุม ร้านกาแฟดูเหมือนจะเป็นแหล่งกบดานอันพอเหมาะพอดีสำหรับมนุษย์ถ้ำตัวย่อมๆขนาดน่ารักๆอย่างฉัน

ย่านหลักสี่ ร้านคอฟฟี่เลิฟเวอร์ และร้านคอฟฟี่(ป๋า)แวววี่ นอกจากจะเป็นที่ปั่นงานตาเหลือกหน้าตั้งหน้าตึงแล้ว ยังเป็นสภากาแฟเล็กๆที่ผู้คนต่างแวะเวียนมาแลกเปลี่ยนทัศนคติ ปรึกษาปัญหาล้านแปด ตั้งแต่ปัญหาอกหักรักคุด ท่อรั่ว งูเข้าบ้าน กระทั่งตีหวย ไม่ก็ปะทะคารม และแลกหมัดกันบ้าง 5555 พูดเล่น

งานของฉันหลายชิ้น สำเร็จลงได้ด้วยกาแฟอร่อยๆ ลมเย็นๆ (ที่คนอื่นเค้าว่าร้อน) กับอาหารที่ครบครัน และมิตรภาพดีๆ ไม่ใช่แค่ความใส่ใจของมนุษย์ที่มีต่อกัน หากแต่ยังมีน้องหมา น้องแมวหลายๆรุ่น มีนกเขาที่ชื่อเจ้าอินดี้ และยังมีจิ้งจกลายดำมะเมื่อมที่ชอบมาแอบกินเศษขนมปังอีกต่างหาก

“เราเริ่มนับถอยหลังช้าๆ“ จากร้านป๋าแววของน้องๆ

หลังจากคอฟฟี่(ป๋า)แวววี่ ได้ย้ายวิกจากปั๊มปตท. ไปอยู่ในที่แห่งใหม่ได้พักใหญ่

ไม่นานนักร้านคอฟฟี่เลิฟเวอร์ก็กำลังจะกลายเป็นอดีต…

“เรากำลังนับถอยหลังช้าๆ”

สถานที่ที่เสือหาญ พี่กล้า และคุณนายวรนาฎออกฤทธิ์ออกเดช กำลังจะหายไป มันไม่มีพลังวิเศษที่ไหนต้านทานความเปลี่ยนแปลงได้หรอก

“เรากำลังนับถอยหลังช้าๆ”

สังขารสถานที่ที่จิตวิญญาณของเราอาศัยอยู่ก็กำลังเปลี่ยนแปลง สำหรับบางคนมันค่อยๆคืบคลาน

แต่กับบางคนกลับมันจู่โจมจนแทบไม่อาจตั้งหลัก

และไม่มีพลังวิเศษใดๆมาต้านทานได้

“เรากำลังนับถอยหลังช้าๆ”

นานมาแล้ว ฉันเคยรอให้ลมหายใจของเพื่อนรักหายไปจากร่าง ฉันนับถอยหลังอยู่กับมวลมิตร แต่ร่างนั้นก็ยื้อวิญญาณของเขาไว้ไม่เลิก

ฉันต้องตัดสินใจกลับบ้านมาปั่นงานส่งให้ทัน เมื่อกลับจากโรงพยาบาลฉันขับรถตรงไปที่ร้านคอฟฟี่ฯทันที ฉันนั่งลงที่โต๊ะติดรั้วหน้าร้าน เปิดโน้ตบุ๊ค ตั้งสติ และโทร.ไปถามอาการของเพื่อน และมันก็กลายเป็นนาทีเดียวกันกับที่ “การนับถอยหลังช้าๆ ของฉัน และ มวลมิตรทุกคน”

…ได้จบลง….

เรากำลังทำอะไรกันอยู่บ้าง ?

ขณะที่ เรา เรา เรา เรา เรา กำลังก้าวไปข้างหน้า เพื่อความเจริญก้าวหน้า เพื่อความสำเร็จ เพื่อการทำหน้าที่ในฐานะมนุษย์ให้สมบูรณ์

“เราเดินไปข้างหน้า พลางนับถอยหลังช้าๆ อย่างรู้ตัว” หรือ “เราเดินไปถนนเบื้องหน้า ก้าวสู่จุดสูงสุด ด้วยการหันหลังเดิน ปิดตาเดิน” ?

ฉันหวังว่าเราจะก้าวไปข้างหน้า ช้าๆ อย่างสง่างาม ไม่สวาปาม

เพื่อที่เราจะ “นับถอยหลังอย่างช้าๆ”

เพื่อสักวันเราจะได้โบยบินสู่อิสระ …ที่วาดหวัง…

Powered by Journey Diary.

เราเลือกที่จะประทับสิ่งใด?

Standard

เช้าวันนี้

เป็นวันที่ค่อยๆออกเดินทางไปทีละก้าวอีกหนึ่งวัน มันไม่ง่ายนักที่จะตื่นขึ้นมาในยามเช้าและต้องคอยบอกตัวเองให้ ฮึบๆๆๆๆสู้ๆๆ ชั้นว่าชั้นยังไม่ยอมแพ้ มันจะเป็นยามเช้าที่ค่อยๆ ไหลลื่นมากขึ้นแน่ๆ แต่ความพยายามที่จะทำให้มันดีก่อให้เกิดความหงุดหงิดนิดหน่อย และภายใต้ข้อจำกัดของข้อเท้าที่ถูกติดตรึงไว้ด้วยเผือกแน่นๆ กับการได้รับข่าวร้ายว่าเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยคนหนึ่งได้ทิ้งร่างไปอยู่ดาวดวงอื่นเสียแล้ว ทำให้ฉันอยากจะเศร้าโศกมากมาย รึเกรี้ยวกราดให้บ้าคลั่งไปกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ นั่นอาจเพราะประการหนึ่ง ฉันพิงหลังอยู่ที่ขอบเขตที่น่าจะเป็นเลขศูนย์ของชีวิต เป็นดินแดนที่ไม่ตกเหว แต่ก็ไม่ติดดอย ชั้นคงอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ของชั้นเองสักต้น หลบร่มเงาที่ตัวเองครั้งหนึ่งเคยได้ปลูกเอาไว้ ประการที่สอง ชั้นเดาว่า เจ้าถังเบียร์ รึบุ๋มเพื่อนของชั้นคงชอบให้ชั้นยิ้มเยอะๆ มากกว่า Continue reading

กรกฎาคม 21, 2561 11:51 PM

Standard

I feel pretty เป็นหนังที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนที่คิดว่าตัวเองต่ำต้อยกว่าผู้อื่น ตัวเอกของเรื่องนี้ เธอคิดว่าตัวเองเป็นแค่ผู้หญิงอ้วนด้อยง่อยค่า ทำงานอยู่ในใต้ถุนของออฟฟิศเล็กๆ เธอพยายามเป็นผู้ถูกเลือก มีความทะเยอทะยานที่อยากจะเป็นผู้หญิงสวยหุ่นดี ทำงานเริ่ดๆ อยู่บนตึกสูงๆ อลังๆ ให้คนได้นับหน้าถือตาบ้าง แต่แล้วในวันหนึ่งเมื่อเธอได้ไปอยู่ในจุดนั้น เธอกลับพบว่าการเป็นตัวเองนั้นดีที่สุด แต่เพราะอะไรล่ะ ที่ทำให้เธอได้เข้าใจว่าไม่จำเป็นต้องทิ้งตัวเองเพื่อความเลิศเลอนั้น อะไรที่ทำให้เธอเข้าใจว่าจริงๆตัวเธอก็สุดแสนจะ Cool อยู่แล้ว และนั่นก็นำมาซึ่งความภาคภูมิใจและค้นพบตัวเองในที่สุด

Change everything

Without changing anything

https://www.youtube.com/watch?v=cVx9EFK3DWE&feature=share

*มันเป็นหนังที่ feel good จริงๆ *


จูฬมาลุงกโยวาทสูตร

Standard

เวลาพูดถึง พระไตรปิฏก ผู้คนส่วนใหญ่จะคิดว่าอ่านยาก ต้องใช้พื้นฐานทางธรรมเยอะหน่อย ซึ่งจริงๆแล้วเราว่าครึ่งๆนะ ถ้ามีพื้นอยู่บ้างพอจะปฏิบัติเป็นบ้าง รู้คำศัพท์เฉพาะบ้างก็ง่ายขึ้น แต่ถ้าไม่มีพื้น เราก็สามารถเริ่มศึกษาได้จากหนังสือของ อาจารย์ เสถียรพงษ์ วรรณปก ที่ชื่อ” คำบรรยายพระไตรปิฏก ” ซึ่งจัดพิมพ์โดย ธรรมสภา เล่มไม่หนา อ่านง่ายเลยค่ะ อาจารย์อธิบายได้ชัดแจ้งจริงๆ

จากนั้นถ้าเริ่มสนุกแล้ว อยากศึกษาให้ละเอียดขึ้นก็ขยับมาอ่าน ” พระไตรปิฏก ฉบับสำหรับประชาชน ย่อความจากพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี 45 เล่ม ” โดย มหามกุฎราชวิทยาลัย เล่มนี้จะหนาหน่อย 820 หน้า แต่ดีมากๆค่ะ สรุปย่อความแต่ละสูตรเข้าใจง่าย อ่านควบคู่ไปกับเล่มของอาจารย์ เสถียรพงษ์ วรรณปก ได้เลยค่ะ

Continue reading

หกโมงเช้า กับ ตัวประหลาด

Video

หกโมงเช้า….

ฉันไม่รู้ว่านกบนท้องฟ้ากู่ก้องด้วยถ้อยคำใด?  และไม่รู้ว่าแมวที่เลี้ยงไว้ “เมี้ยว” ว่าอะไรถึงฉัน?

รู้แต่ว่าข้างตัวฉัน มีตัวประหลาดที่ชื่อน่ารักว่า “ สวัสดี ” และ “ ขอบคุณ ” นั่งอมยิ้มอยู่

สวัสดีนั้นหน้าตาเหมือน “อมยิ้ม”  เพื่อความสุขของฉัน มันเสนอให้ฉันอมมันเหมือนเมื่อตอนเด็กๆก็ได้ แต่ไม่ล่ะ ฉันชอบรอยยิ้มของมันมากกว่า…

ขอบคุณ ไม่ได้นั่งรึยืนพนมมือไหว้เหมือนในโปสเตอร์สวยอย่างไทย มันคล้ายแสงอุ่นๆ ที่ลอยอยู่บนอากาศ มันเล่าให้ฉันฟังว่า คำขอบคุณแท้ๆ หาไม่ได้ง่ายนักในโลกใบนี้ มันถูกก๊อปปี้ไปทั่วด้วยคำขอบคุณ “สีดำ” อันแสนหลอกลวง และฉาบเคลือบไปด้วยน้ำหวานแห่งความปลิ้นปล้อน

“ อ้าว แล้วเราจะแยกยังไงล่ะ ไหนแท้ไหนเทียม ? ” ฉันยิงคำถาม

ขอบคุณไม่ตอบแต่เคลื่อนเข้ามาหาฉัน และแทรกซึมเข้าสู่ร่างช้าๆ ฉันรู้สึกถึงบางสิ่งที่วิ่งเข้าสู่หัวใจ

“ อุ่นใจไหม? ” ขอบคุณส่งเสียงก้องออกมาเบาๆ

“ อื้อ ” มันคือความรู้สึกดี ดีจนฉันแทบอยากจะกอดเก็บเอาไว้ไม่ให้หายไปไหน

“ ส่วนของก๊อปน่ะ เวลาคุยด้วย มันจะล่อลวงเราให้หลงไหลได้ปลื้ม แต่ไม่ช้านานมันจะปกคลุมหัวใจเราไว้จนหมด จากนั้นก็กลายร่างเป็นปีศาจร้ายร่างดำทมึน บีบรัดหัวใจของเราไว้ ให้เราเจ็บ เจ็บช้ำทรมาน จนต้องล้วงคอเอาคำขอบคุณนั่นออกมา ” ขอบคุณอธิบายซะฉันสยดสยอง และขอให้ตัวเองฉลาดพอที่จะไม่โดนบีบหัวใจอย่างนั้น

แล้ว “ สวัสดี” ล่ะ มีของก๊อปปี้ไหม ? ฉันหันไปถามสวัสดีบ้าง

สวัสดีขำก๊ากแล้วถาม “ โอ๊ย…. ป้า ป้าคิดว่าตัวเองโง่ รึฉลาดล่ะ ”

เมื่อเห็นฉันทำหน้าหมางง สวัสดีจึงขยับตัวมานั่งข้างๆ ใช้แขนข้างหนึ่งโอบฉันเอาไว้ พลางตบเบาๆ

“ ฉันอาจจะเป็นของแท้ ที่เรียกง่ายๆว่า แท้สุดท้ายแล้วก็ได้นะ ป้าก็รู้ ว่ามนุษย์ จริงใจต่อกันแค่ไหน ? ”

“ ใช่ฉันก็คงเป็นคำขอบคุณคำสุดท้ายแท้ๆ แบบลิมิเต็ดเอดิชั่นเหมือนกันนั่นแหละ ” ขอบคุณรีบสมทบ

“ เฮ้ย! ไม่เอา จะบ้าเหรอ อย่ายอมแพ้ง่ายๆ สิ ” ฉันพยายามให้กำลังใจ และช่วยหาทางออก

“ เอางี้ ไหนๆ ก็โผล่มาหลอนกันทั้งคู่แบบนี้แล้ว ห้ามไปไหนทั้งนั้น จนกว่าฉันจะช่วยพวกเธอได้

ตกลงไหม ? ”

ทันใดนั้นเอง  สวัสดีและขอบคุณ ก็หันมาอมยิ้มให้ฉัน แล้วบอกว่า

“ ต้องเริ่มที่ตัวเธอ พลังดีๆ จากตัวเธอจะส่งไปยังผู้คนรอบข้าง สวัสดีแล้วยิ้มให้ตัวเองทุกเช้า ขอบคุณให้กับตัวเอง ให้กับทุกสิ่งรอบข้าง แล้วเธอจะช่วยให้พวกฉันมีแรงมากพอ พอที่จะทำหลายทีมนักก๊อปพวกนั้น ”

“ แค่เนี๊ยะ ? ” ฉันถาม

“ แค่นี้คนเราก็แทบไม่ทำกันแล้ว ไม่ใช่เหรอ ? ” สวัสดีย้อนถาม

“ ลองคิดดูสิ ถ้ามนุษย์ทุกคนทำ มันจะดีแค่ไหน ? ”  ขอบคุณสมทบ

“ ถ้าเป็นมนุษย์ฉันจะไม่รีรอที่จะทำมันเลยรู้ไหม เฮ้อ… ” สวัสดีถอนหายใจเฮือกใหญ่

เมื่อสวัสดีเห็นฉันทำหน้างง ก็รีบอธิบายเสียเป็นหลักการว่า

“ ในทางพุทธแล้ว ท่านสอนไว้ว่ามนุษย์นี่แหละที่ใครๆ ก็อยากเป็น เพราะมันคือโอกาสเดียวที่จะได้สะสมกรรมดี ละเว้นกรรมชั่ว และสะสมบุญบารมีเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพานได้ ”

“ อืมม์…งั้นเหรอ” ฉันพยักหน้ารับ

“’งั้นดิ โอกาสที่จะเกิดเป็นมนุษย์น่ะ เหมือนเต่าที่ว่ายอยู่ในมหาสมุทร แล้วโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ในช่องว่างของห่วงยางอันเดียวที่ลอยเคว้างอยู่ แบบพอดิบพอดี …แต่มนุษย์ก็นะ ไม่ยอมเป็นมนุษย์ ” สวัสดีบ่น

“ แล้วเพราะความใฝ่ต่ำของมนุนย์ใช่ไหม ที่ส่งแต่พลังงานลบๆออกมา เอาแต่จะด่ากัน ฆ่ากัน กระทืบกัน เอาเปรียบกัน อาฆาตแค้นกัน อารมณ์พวกนี้เหมือนเป็นอาหารให้พวกก๊อปปี้ พวกมันงอกงามขึ้นเรื่อยๆ แล้วความเป็นของปลอมของมัน สุดท้ายก็ปล่อยพิษออกมาให้มนุษย์เราเจ็บตัว เจ็บใจ”

“ ใช่ ” สวัสดีกับขอบคุณตอบพร้อมกันลั่น

“ แล้วถ้าเราไม่ทำอย่างสักอย่าง สุดท้าย เราทั้งหมดก็อาจจะกลายเป็นมนุษย์ปลอมๆ ”

“ ใช่ มนุษย์ปลอมๆ ” สวัสดีกับขอบคุณพูดพร้อมกัน พลางพยักหน้าหงึกๆ

ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง แล้วฉันล่ะ ปลอมแค่ไหน?  ก่อนที่จะเดินไปหยุดหน้ากระจก มองริ้วรอยที่ขโมยวัยสาวไปอย่างไม่หวนกลับ มองแววตาที่หม่นเศร้า มองไหล่คุ้มโค้ง มองอดีตแสนระทมที่ไม่มีวันหวนคืน มอง…และมองอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ ก่อนที่คนในกระจกจะกล่าวสวัสดี ยิ้มบางๆ ให้กำลังใจ

“ สวัสดี ” ฉันทักทายตอบ “ ขอบคุณนะที่ยังอยู่ตรงนี้ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันไปไหน ขอบคุณ ฉันรักเธอ ”

ทันใดนั้นเอง ขอบคุณและสวัสดีก็เปล่งแสงสวยงาม ขอบคุณดูอบอุ่นขึ้น ส่วนสวัสดีก็เป็นอมยิ้มสายรุ้งแสนสวยงาม ทั้งสองกอดฉันแน่น ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไป

…ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาไปไหน…

แต่รู้ว่าหากเราทำตามที่ทั้งสองขอไว้  โลกเราคงมี “มนุษย์ที่แท้” มากขึ้น

© GOAYA 2017